Peter Akkerman Algemeen
Het werk op deze expositie lijkt vrij divers, omdat ik altijd op zoek ben naar
andere manieren om tot een schilderij of beeld te komen. Het concept is echter
wel constant, namelijk een beeld uit "de werkelijkheid" door middel
van technieken of bewerkingen waar ik weinig tot geen hand in heb, te vervormen
en verder te verwerken tot een esthetisch product.
Peter Akkerman
(afgestudeerd aan de Willem de Kooning Academie in 2000)
Portretserie
De portretserie is gemaakt met het idee dat alle verfspetters en vlekken op de vloer van mijn atelier eigenlijk een registratie zijn van het proces van het maken van schilderijen in de loop der tijd. In die zin zag ik deze verfvlekken ook als een soort van portret van mezelf als schilder. Het thema van het proces en van het portret is in deze serie gecombineerd.
Deuren
Vanuit mijn werk als onderhoudsschilder ben ik geïnspireerd geraakt door
objecten die gedeeltelijk kaalgeschuurd, gebrand of geschrapt waren. Door slechts
plaatselijk te gronden en te plamuren ontstaat een gelaagdheid en een abstract
beeld, wat in feite natuurlijk een puur realistisch beeld is van een bewerkt
kozijn of een bewerkte deur. De onderwerpen op de deuren bevinden zich allen
achter de deur. Het zijn dus ook beelden of situaties die je in werkelijkheid
nooit ziet, maar die je je wel kunt voorstellen. Op televisie zijn zulke beelden
of scènes wel
te zien.
Installatieschilderijen
De installatieschilderijen zijn, zoals de naam al aangeeft, schilderijen van
een installatie. De installatie stelt een groep mensen voor in conversatie met
elkaar. Door de installatie vanuit verschillende hoeken te fotograferen, ontstaat
een serie van één en dezelfde situatie. De foto's zijn gekopieerd
in zwart/wit en beschilderd. Door de verschillende mediumvormen te gebruiken
binnen één schilderij,
ontstaat op deze manier een soort van "gelaagdheid".
Beeldenmachine
De foto’s zijn producten van de beeldenmachine. Ook hier zijn verschillende mediumvormen
samengebracht. De bewegende beelden op de televisie vormen het schilderij 'Madonna
met de lange hals' van Parmigiano, uit circa 1535. Het schilderij is uitgevoerd
in een soort "etstechniek" op de beeldbuis. Door deze combinatie ontstaat
een soort constant beeld in bewegende en dus steeds wisselende verschijningsvormen.
Storingsbeelden
Dit zijn schilderijen geïnspireerd op televisiebeelden die gecodeerd zijn. Deze
ruisbeelden bevatten getoonde programma’s, soms in zwart/wit, soms in negatief
(ook qua kleur). Deze beelden worden weer doorsneden met horizontale strepen
en grillige diagonale of verticale "sneeuwbanen". Op zichzelf al genoeg
om te fungeren als schilderij, maar het was vooral een uitdaging om te proberen
deze ruisbeelden te schilderen.
 |
Linken foto's van de expositie

Deuren

|